Drijvend bouwen is helemaal ‘hot’. Journalisten uit de hele wereld komen kijken naar de drijvende villa’s van Maasbommel die door Dura Vermeer gebouwd zijn. Het initiatief floating life wil bij Almere een complete drijvende stad laten verrijzen. Om nog maar niet te spreken van het drijvende Nationale Centrum voor Water dat in Rotterdam moet komen. Als het drijft is het modern.

Drijvende kleuterschool in Rijnhaven.

Ik vind het mooi en verstandig om in te zetten op drijvend bouwen. Zo kun je toch veilig in gebieden met een overstromingsrisico wonen en ga je slim met de ruimte om. Maar nieuw? Nee, dat is het niet. Ik ging zelf vroeger al naar een drijvende kleuterschool in de Rijnhaven in Rotterdam. Mijn jeugd bracht ik door op een binnenvaartschip,  het ms ‘Zephir’. Het schip kan duizend ton lading vervoeren, toch al gauw zo’n veertig vrachtwagens. Zestig procent van alle goederen die Rotterdam binnenkomen wordt door dit soort schepen naar het achterland vervoerd. Over water dus.  (En dat kunnen we nog verder uitbreiden, ruimte zat!)  Je had destijds drijvende supermarkten, varende kruideniers, zelfs de Sint kwam varend langs. Dat is niet meer zo, omdat alle binnenvaartschippers nu auto’s en grote vrieskasten hebben en dus gewoon ‘aan de wal’ boodschappen gaan doen. Maar in Rotterdam zijn nog steeds bootjes die drinkwater komen brengen bij de schepen.



ms Zephir

Wat ik mooi vind aan het drijvend bouwen is dat het twee takken van sport in de watersector dicht bij elkaar brengt. De mensen die ervoor zorgen dat we droge voeten houden en de mensen die zorgen voor schoon (drink)water hebben elkaar hier nodig.  Een drijvende stad moet je van goed drinkwater voorzien, bovendien moet het oppervlaktewater schoon zijn. Ook als je een eiland opspuit, moet je rekening houden met de waterhuishouding, drinkwater en waterkwaliteit. Het is juist dit soort integrale oplossingen waar Nederland goed in is. Dat is ook logisch; we wonen in een dichtbevolkte delta, die voor een groot deel onder zeeniveau ligt. Dan leer je slim met ruimte, water en watervoorziening om te gaan. Al eeuwenlang werken we samen om dat te realiseren.  Toch heb ik soms het gevoel dat we ons nu al te makkelijk opsluiten in eigen ideeën, specialismen en sectoren. Terwijl we uit de geschiedenis weten dat je daarmee niet verder komt. Samenwerken, kennis en ervaring delen is net zo belangrijk als innoveren. Het lijkt een open deur, en dat is het ook. Niets nieuws onder de zon.



Christina Boomsma, Hoofd Communicatie, Netherlands Water Partnership

In de rubriek "Spraakwaterval" wordt regelmatig een column geplaatst over een bijzonder onderwerp. Dit is de eerste column van deze rubriek. Hierna zul je eerder verschenen columns kunnen teruglezen op de site.